„Każdy wiek ma swoje prawa”: Dla rodziców rzecz niełatwa, dogonić pięciolatka!

Pięć lat to wiek, w którym następuje przyspieszenie rozwoju dziecka. Bardzo szybko rozwija się jego motoryka, sprawność i zwinność – potrzeba aktywności fizycznej i głód ruchu może sprawić, że niejeden rodzic poczuje się zmęczony 😉 U pięciolatków wzrasta zainteresowanie czytaniem i pisaniem, rozwija się mowa i poszerza zasób słownictwa. Coraz więcej czynności potrafią wykonać samodzielnie i co więcej – potrafią zaplanować swoje działania i skupić się na ich wykonaniu. Na tym etapie rozwoju widać też wyraźnie różnice między dziewczynkami a chłopcami- dziewczynki górują w zadaniach rytmicznych, równoważnych i wymagających precyzji, a chłopcy przeważają w umiejętnościach siłowych, biegach, skokach, rzutach. To dobry wiek dla rodziców, czas względnej równowagi i spokoju, choć w połowie tego okresu może przyjść moment kryzysu i gwałtownych emocji.

Jak się rozwijam i czego się uczę?

nadal najważniejsza jest dla mnie zabawa i to właśnie jej najbardziej potrzebuję

– potrafię już skupić się przez dłuższy czas na jednej czynności

– coraz ważniejsi są dla mnie rówieśnicy, wolę jednak zabawy w obrębie własnej płci

– jestem coraz mniej egocentryczny, zaczynam dogadywać się z innymi i wypracowywać porozumienia, odczuwam empatie i współczucie

– ruch to coś, czego najbardziej teraz potrzebuję i trudno jest mnie zmęczyć

– lubię współdziałać, pomagać, wypełniać obowiązki

– jestem już bardzo samodzielny – pozwól mi na to, a zobaczysz, jak wiele rzeczy potrafię wykonać bez pomocy

– mam coraz lepszą odporność i rzadziej się przeziębiam, chociaż mogę zachorować na ospę wietrzną, różyczkę albo szkarlatynę

– moja mowa służy mi do mówienia nie tylko o swoich potrzebach, ale też o uczuciach i do tworzenia różnych opowieści

– potrafię już grupować elementy, klasyfikować je, układać według ustalonego rytmu

– coraz lepiej orientuję się w czasie, znam pory roku, pory dnia, dni tygodnia; używam pojęć wczoraj, dzisiaj, jutro

– dzielę wyrazy na sylaby, a nawet potrafię podać pierwszą głoskę, lubię wymyślać rymy.

Co lubię?

– bajki i opowiadania, zwłaszcza te fantastyczne – mogę śledzić akcję jakiejś opowieści przez kilka dni

– zabawy i zajęcia teatralne

– zabawy w grupie – to czas przyjaźni i tworzenia się tzw. „paczek”

– gry, zwłaszcza te, w których mogę rywalizować

– obowiązki, w których mogę się wykazać i pokazać swoje umiejętności.

Czym się interesuję?

– cyframi i literami

– ciałem i sposobem jego funkcjonowania

– różnicami między płciami – mogę nawet rozbierać się w zabawie i podglądać innych w łazience

– pochodzeniem różnych rzeczy i procesami biologicznymi

– eksperymentami i doświadczeniami – lubię obserwować, wyciągać wnioski i stawiać hipotezy.

Czego się boję?

– że zrobię sobie krzywdę, np. skaleczę, potłukę przy upadku

– że pogryzie mnie pies

– ciemności

– że rodzice nie wrócą do domu.

Co może sprawiać problemy?

lubię rywalizację, ale przegrana czasami jest dla mnie okropnym przeżyciem i nie zawsze umiem się z tym pogodzić

– czasami próbuję oszukiwać i posługiwać się kłamstwem, trudno jest mi przyznać się do winy

– jestem ciągle głodny ruchu, więc możesz poczuć się zmęczony moją energią i aktywnością

– w zabawie jestem głośny i ekspresyjny

– jestem bardzo ciekawy i zadaję mnóstwo pytań, czasami nawet takich, które mogą zawstydzić lub zestresować zbyt dużą bezpośredniością

– nie jestem jeszcze emocjonalnie dojrzały, więc mogą zdarzyć się nagłe wybuchy emocji i niekontrolowane reakcje.

 

Źródła: F.L. Ilg, L.Bates Ames, S.M.Baker „Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat. Poradnik dla rodziców, psychologów i lekarzy”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *